W dniu 27.01.2011r podczas sesji Rady Miasta Mysłowice z inicjatywy Ruchu Autonomii Śląska uczczono minutą ciszy pamięć o Tragedii Górnośląskiej 1945. Radny Leon Kubica przypomniał, iż w związku z uchwałą Sejmiku Woj. Śląskiego z dn. 14 stycznia 2011r. przyjmującej, że Dniem Pamięci o Tragedii Górnośląskiej 1945r. będzie każdego roku ostatnia niedziela stycznia oraz że Mysłowice mają miejsce związane z tą tragedią, dlatego wniósł aby Radni na sesji, uczcili pamięć tamtej Tragedii chwilą ciszy i skupienia wsłuchując się w fragment prozy Alojzego Lyski (były poseł do Sejmu RP i Sejmiku Śl., autor wielu książek) zatytułowanej „Krzyż Śląskiego Losu”, którą odczytał Radny RM i członek RAŚ Sebastian Roncoszek
KRZYŻ ŚLĄSKIEGO LOSU
.
Wszyscy ło swojich pamiyntajōm. - A ty, Ślōnsku? Czymu sie niy upōmnisz o swoji dzieci? Czyś jusz wypłakoł łoczy? - Abo prowdy sie bojisz? – Niy! Prowdy sie niy bojisz. Tōsz zapłacz jeszcze ros, jak matka kieryj z bōlu pynko serce. Zawołej głośno na cołki świat: - Hanek, Zeflik, Wiluś,... – Syneczki moje, łobudźcie sie! Stōńcie wszyscy, jak jedyn! Niych wasze duszyczki jak ptoki przifurgajōm do swojich gniozd. Syneczki moje rostomiłe, wykopcie sie z pioskōw Afryki, wy w polskich i wy w nimieckich mōndurach. Wykopcie sie i wrōćcie sie do dōm, pod łojcōw dach. Dźwignijcie sie utropiōne ślōnski boroczki z czornyj trumny Syberii, z czerwōnyj mgły katyńskigo lasa i wy ze śniegōw tajgi. Dźwignijcie sie i wy z cimoka dōnieckich kopalni. Dźwignijcie sie i niy bujcie sie niczego!
Przifurgejcie ślōnski szczygliczki z dalekigo Kaukazu, z urwisk Krety, z zakwawiōnych skał Monte Casino. Przifurgejcie ptoszki do maminyj izby, kaj jeszcze kolybka stoji, kaj jeszcze niywyschniynte płaczki. – Wrōćcie sie syneczki z ukraińskich kurhanōw, z rumowisk Wrocławio, Drezna i Norymbergi. Ze zatopiōnych szifōw, wypolōnych tankōw i rozczaskanych fligrōw. Wyrwijcie sie i wracejcie z dalekigo świata do swojich, do przocieli.
Hej! Ślōnske synki! Łostowcie w grobach marne prochy. Niych wiater na swojich skrzidłach prziniesie wasze duszyczki tu, do ślōnski Rodni. Czekōmy na Wos w wielgi cliwocie. A jak się jusz wszyscy zyndymy to siednymy sie pospołu do stoła i pogoszczymy sie i poradujymy. Potym wlezymy w sōm środek takigo wielkigo kamiynio, co sie nazywo - Krziż Ślōnskigo Losu i tam do kupy bydymy tak dugo, aż cołki świat zapōmni co to sōm powstania, rewolucje i wojny.
